Μες του κόσμου το βασίλειο ζω κι εγώ κάτω απ' τον ήλιο που μονάχα αυτός με βλέπει με στοργή ομορφαίνω όλους τους τόπους μα σκοτώνουμαι απ' ανθρώπους που με κάνουνε εμπόριο στη γη Είμαι ένα δέντρο στου πλανήτη μας την άκρη πάντοτε πράσινη φοράω φορεσιά των ουρανών κάνω διαμάντι κάθε δάκρυ και στη σκιά μου βρίσκει ο έρωτας δροσιά Είμαι ένα δέντρο κι έχω απέραντη μια χάρη μοιάζω με λεύκωμα γιομάτο με καρδιές αιχμαλωτίζω στα κλαδιά μου το φεγγάρι και κλέβω μάγια και ασήμια τις βραδιές