Τώρα που η μυρωδιά σου έφυγε απ’ τα σεντόνια, κάθε μέρα μακριά σου μοιάζει δέκα χρόνια. Το αγαπημένο μας τραγούδι έχει πια φαλτσάρει, το αγόρι που αγάπησες άρχισε να γκριζάρει. Έτσι τα χρόνια θα κυλούν και εμείς θα ζούμε χώρια, μόνος θα ζω σε κάποια πόλη μες στην στεναχώρια και οι γείτονές μου αντί για το όμορφο αγόρι που είχες, θα χαιρετάν έναν κύριο με άσπρες τρίχες. Θα προσπαθώ στο γυμναστήριο να φέρω πίσω το σώμα που άλλοτε ποθούσες πάλι να αποκτήσω, μα στο διάδρομο οι γύρω θα κοιτάζουν πάλι να λαχανιάζει έναν αστείο κύριο γκριζομάλλη. Στο σούπερ μάρκετ στην ουρά αντί να με φλερτάρουν και εσύ να τρέμεις το αγόρι σου μην και στο πάρουν, θα μου χαρίζουν με συμπόνια τα χαμόγελά τους, στον κύριο με τα γκρι μαλλιά θα δίνουν την σειρά τους. Θα αναρωτιούνται στις παρέες πως και δεν έχω σχέση και αν έχουν κάποιον στο γραφείο που ίσως να μ΄ αρέσει, το αγόρι που τα μάτια του σου κόβαν την ανάσα, θα ψάχναν σε έναν με καλό μισθό να κάνουν πάσα. Οι κολλητοί μας θα παντρεύονται και θα γεννάνε κι από τα πάρτι τους εμείς πιο μόνοι θα γυρνάμε, και αν ίσως θα είσαι σε μια σχέση που στερείται βάθους, θα είμαι για σένα ακόμα εκεί, ένας κύριος με γκρι κροτάφους.