Στην ταβέρνα που πηγαίνω τα βραδάκια κάθε πόνος μου αμέσως μου περνά και σαν πίνω στη σειρά κατοσταράκια μια στροφή μέσα στο στόμα μου γυρνά Βάνε πάντα γιοματάρι ταβερνιάρη, ταβερνιάρη τα φαρμάκια μου να πνίξω στο κρασί σου το καλό Βάνε πάντα γιοματάρι ταβερνιάρη, ταβερνιάρη να νομίζω πως στα χείλη την αγάπη μου φιλώ Βασιλιάς νιώθω σαν πίνω γιοματάρι με ρετσίνα κάθε πίκρα μου ξεχνώ κι είμαι πλούσιος γιατί στο κατοστάρι βρίσκω τζάμπα το χρυσάφι να κερνώ Βάνε πάντα γιοματάρι ταβερνιάρη, ταβερνιάρη τα φαρμάκια μου να πνίξω στο κρασί σου το καλό Βάνε πάντα γιοματάρι ταβερνιάρη, ταβερνιάρη να νομίζω πως στα χείλη την αγάπη μου φιλώ