Με καρδιά ραγισμένο γυαλί πως θα δώσω σε άλλη φιλί. Πες μου εσύ, πες μου πως, πως θα ζήσω ο φτωχός αν προδώσει ο ήλιος το φως. Σε συνήθισα πια και δεν μπορώ, την καρδιά πως θα της παρηγορώ. Σε συνήθισα πια, σαν τον παλμό η καρδιά στη φλέβα αίμα για μένα είσαι τώρα πια. Με καρδιά ραγισμένο γυαλί και με σένα φευγάτο πουλί. Πες μου εσύ, πες μου πως, θα ανασαίνω ο φτωχός αφού μοιάζει κι ο αέρας καπνός. Σε συνήθισα πια και δεν μπορώ, την καρδιά πως θα της παρηγορώ. Σε συνήθισα πια, σαν τον παλμό η καρδιά στη φλέβα αίμα για μένα είσαι τώρα πια.