Τις γυναίκες, μεταξύ μας, αχ πολύ τις αγαπώ κι όπως λένε στη ζωή μας αναγκαίο είναι κακό. Πότε μ’ ένα δάκρυ κι όταν πρέπει, πότε με μια γαλιφιά, μες στο πορτοφόλι, μες στην τσέπη πάει το χέρι πιο βαθιά. Ότι κι αν μου κάνουν δεν μιλάω είναι μια γλυκιά κατεργαριά, εγώ πάντα θα τις αγαπάω κι ας μου κάνουν μαύρη την καρδιά. Οι γυναίκες, μεταξύ μας, τι τα θέτε ρε παιδιά, είναι βάρος στο πουγκί μας μα είναι χάδι στην καρδιά. Όταν είναι η μάνα του παιδιού μας είναι γκρίνια και σκλαβιά κι όταν το κορίτσι του κεφιού μας είναι σκέτη λιχουδιά. Ότι κι αν μου κάνουν δεν μιλάω είναι μια γλυκιά κατεργαριά, εγώ πάντα θα τις αγαπάω κι ας μου κάνουν μαύρη την καρδιά.