Σκότωσες τα όνειρα μες το δειλινό μάτωσες τα σύννεφα και τον ουρανό τα πουλιά εφύγανε στην ανατολή πίκρανε τα χείλη μου το στερνό φιλί Δάκρυ, δάκρυ, ρούφηξα κάθε σου ματιά κι έγινε ο πόνος μου θάλασσα πλατιά άλλο δρόμο πήραμε κι ο καημός βαθύς κι όμως όσα ξέχασες, θα τα θυμηθείς Σβήνει το καντήλι μου από τον βοριά φεύγεις του Απρίλη μου ξανθοπαναγιά μα σαν θα 'ρθει η Άνοιξη, θα 'ρθεις και θα 'ρθω μέσα στην αγάπη σου να λειτουργηθώ Δάκρυ, δάκρυ, ρούφηξα κάθε σου ματιά κι έγινε ο πόνος μου θάλασσα πλατιά άλλο δρόμο πήραμε κι ο καημός βαθύς κι όμως όσα ξέχασες, θα τα θυμηθείς