Από κάτω από τον Λυκαβηττό ήταν κάποτε τ' ωραίο Κολωνάκι μα το χάλασε ο χρόνος πια κι αυτό κι έχει μείνει της Αθήνας το μεράκι Κολωνάκι πως σε έχουν καταντήσει που είναι οι άρχοντες που είχες μια φορά τα μεγαλεία σου πια βρίσκονται στη δύση και σου κοπήκαν τα χρυσά σου τα φτερά Από τα κέντρα τα ωραία, τα παλιά ένα μόνο στην πλατεία σου έχει μείνει κάτι μας λέει από τη δόξα του αλλά είναι σαν φόρεμα παλιό σε ναφθαλίνη Κολωνάκι πως σε έχουν καταντήσει που είναι οι άρχοντες που είχες μια φορά τα μεγαλεία σου πια βρίσκονται στη δύση και σου κοπήκαν τα χρυσά σου τα φτερά Όταν έπαιρνε τη βόλτα του κανείς του χαρίζανε χιλιάδες καλημέρα μοιάζαν όλοι σαν να ήταν συγγενείς κι είχαν όλοι την Αθήνα για μητέρα Κολωνάκι πως σε έχουν καταντήσει που είναι οι άρχοντες που είχες μια φορά τα μεγαλεία σου πια βρίσκονται στη δύση και σου κοπήκαν τα χρυσά σου τα φτερά Από τα κέντρα τα ωραία, τα παλιά ένα μόνο στην πλατεία σου έχει μείνει κάτι μας λέει από τη δόξα του αλλά είναι σαν φόρεμα παλιό σε ναφθαλίνη Κολωνάκι πως σε έχουν καταντήσει που είναι οι άρχοντες που είχες μια φορά τα μεγαλεία σου πια βρίσκονται στη δύση και σου κοπήκαν τα χρυσά σου τα φτερά