Ο πρώτος χτύπος της καρδιάς ήσουν εσύ, ο νότος μου και ο βορράς ήσουν εσύ. Στην δίψα που ‘νιωθα καιρό ήσουν νερό μα κάπου χάθηκες και δεν στο συγχωρώ. Σ’ εσένα μιλάω μα εσύ δεν ακούς της καρδιά μου τον ήχο, εγώ άδειο σώμα κι εσύ μια σκιά στον απέναντι τοίχο. Σ’ εσένα μιλάω μα οι λέξεις πονάνε κι αυτές κατά βάθος, αφού δεν υπάρχεις εσύ στο πλευρό μου τα πάντα είναι λάθος. Λάθος είναι οι δρόμοι που σ’ εμένα ξανά δεν σε φέρανε, λάθος και τα αστέρια που ορκιζόσουνα μα εκείνα το ξέρανε. Πως μια μέρα θα φύγεις κι όλα θα 'ναι τελείως αδιάφορα, λάθος μου μεγάλο που ακόμα σε θέλω παράφορα. Η πρώτη γεύση των φιλιών ήσουν εσύ, το μέλλον μου και το παρόν ήσουν εσύ. Στην δίψα που ένιωθα καιρό ήσουν νερό μα κάπου χάθηκες και δεν στο συγχωρώ. Σ’ εσένα μιλάω μα εσύ δεν ακούς της καρδιά μου τον ήχο, εγώ άδειο σώμα κι εσύ μια σκιά στον απέναντι τοίχο. Σ’ εσένα μιλάω μα οι λέξεις πονάνε κι αυτές κατά βάθος, αφού δεν υπάρχεις εσύ στο πλευρό μου τα πάντα είναι λάθος. Λάθος είναι οι δρόμοι που σ’ εμένα ξανά δεν σε φέρανε, λάθος και τα αστέρια που ορκιζόσουνα μα εκείνα το ξέρανε. Πως μια μέρα θα φύγεις κι όλα θα 'ναι τελείως αδιάφορα, λάθος μου μεγάλο που ακόμα σε θέλω παράφορα.