Στο τέλος όλα έγιναν όπως τα είχες πει, ούτε οι χαρές μας έσωσαν, ούτε οι αναμνήσεις. Όλα τα λάθη κρύψαμε στο τελευταίο φιλί σαν κάτι λίγο θα χαθώ, σαν τίποτα θα σβήσεις. Τα δυνατά τα δράματα δεν ήτανε για μας, ούτε η αγάπη που νικά τον χρόνο τον χαμένο. Δεν έφτανε να χάνομαι κι εσύ να με ζητάς, ούτε να φεύγω ήθελα, ούτε εδώ να μένω. Κι εμείς που ονειρευτήκαμε να φτάσουμε μακριά να πιάσουμε έναν άνεμο κι απέναντι να βγούμε. Τα χέρια δεν ανοίξανε, δεν γίνανε φτερά, τόση ήτανε η βόλτα μας, μέχρι εκεί μπορούμε. Στο τέλος όλα έγιναν όπως τα είχες δει, θα ζήσουμε κάτι μικρά, κάτι μισά σαν ψέμα. Θα ανοίγουμε τα στόματα, δεν θα ‘χουνε φωνή, αλλού θα τρέχει η ζωή κι αλλού θα βγαίνει το αίμα. Κι εμείς που ονειρευτήκαμε να φτάσουμε μακριά να πιάσουμε έναν άνεμο κι απέναντι να βγούμε. Τα χέρια δεν ανοίξανε, δεν γίνανε φτερά, τόση ήτανε η βόλτα μας, μέχρι εκεί μπορούμε.