Σε μια αρχή το κάθε τέλος καταλήγει μια στροφή κι ύστερα ο δρόμος που ανοίγει. Έχω φωτιά, παλεύω μόνη να μη σβήσει, είμαι καρδιά που θέλει όλα να τα ζήσει. Τρέχει ο καιρός, μέσα στα χεριά μου γλιστράει, πιάνω νερό και πέτρα πίσω μού γυρνάει. Ότι έχω εδώ είναι τα ρούχα που φοράω, ούτε καλό, ούτε κακό δεν έχω να χρωστάω. Σε μια αγκαλιά όλο το σπίτι μου χωράει καμιά χαρά δε με κρατάει και δεν με ξεγελάει. Είναι φορές που δεν αντέχω να θυμάμαι, σε δυο ζωές διαλέγω εκείνη που φοβάμαι. Νιώθω σκιά σε σώμα που με πολεμάει φεύγω ξανά, έχω ένα δρόμο κι όσο πάει. Ότι έχω εδώ είναι τα ρούχα που φοράω, ούτε καλό, ούτε κακό δεν έχω να χρωστάω. Σε μια αγκαλιά όλο το σπίτι μου χωράει καμιά χαρά δε με κρατάει και δεν με ξεγελάει.