Μου φαίνεται πιο εύκολο να βγω απ' το αδιέξοδο κι απ’ τη σκεπή να γκρεμιστώ, παρά μπροστά σου να σταθώ. Μου φαίνεται αδύνατο, σα να οδηγώ ποδήλατο κι έχω να κάνω διαδρομή με δίχως χέρια στη στροφή. Μου μοιάζει ακατόρθωτο το κάστρο σου το απόρθητο με μια σφεντόνα τόση δα, να ρίξω βράχια και βουνά. Χάνω απ' τα πόδια μου τη γη μπρος το δικό σου το φιλί, μα θ' αρνηθώ την πρόληψη κι ας πέσω στην υπόληψη.