Πώς να κλωτσήσω τη ζωή λίγο πιο πέρα, πώς να ξεφύγουμε απ’ το μηδενικό. Ψάχνω στα λόγια των σοφών τα στερημένα ποιος είναι ο δούλος και ποιος είναι αφεντικό. Δεν ωφελεί να χάνεσαι σε αλλοτινές Ιθάκες όλα φτιαχτήκαν φρόνιμα, απ’ του φεγγίτη τη γωνιά ως των βουνών τις άκρες. Δεν ωφελεί να δένεσαι μ’ ανθρώπους που λυθήκαν κι απ’ τους αρχαίους τους καιρούς, όσοι γυρέψαν θησαυρούς, μόνο τον μπελά τους βρήκαν. Απ’ τις αλήθειες των τρελών παίρνω αέρα κι από των άστεγων τη δύναμη, το φως. Του σιωπηλού μου δωματίου τρυπάω την πέτρα και στου Διογένη το πιθάρι πέφτω εντός. Δεν ωφελεί να χάνεσαι σε αλλοτινές Ιθάκες όλα φτιαχτήκαν φρόνιμα, απ’ του φεγγίτη τη γωνιά ως των βουνών τις άκρες. Δεν ωφελεί να δένεσαι μ’ ανθρώπους που λυθήκαν κι απ’ τους αρχαίους τους καιρούς, όσοι γυρέψαν θησαυρούς, μόνο τον μπελά τους βρήκαν.