Μη μου πεις κουβέντα, δεν χρειάζεται, πάντα την πληρώνει όποιος βιάζεται, σου ‘δωσα αλήθεια, πήρα ψέματα, με το θέατρο σου έχω θέματα. Φτάνει πια, αποδείχτηκες σκάρτη που κοιτάς τη δική σου την πάρτη, που ξεχνάς που, ποτέ δε θυμάσαι και σε άλλα κρεβάτια κοιμάσαι. Φτάνει πια, αποδείχτηκες σκάρτη την καρδιά που μου έδωσες πάρτη, άλλο χρόνο μαζί σου δε καίω σαν δε ντρέπεσαι, φύγε σου λέω. Έμαθα με ψάχνεις ξημερώματα μου 'παν ότι πέφτεις στα πατώματα, μη ρωτάς για μένα, μη με νοιάζεσαι, πόσο δε σε θέλω δε φαντάζεσαι. Φτάνει πια, αποδείχτηκες σκάρτη που κοιτάς τη δική σου την πάρτη, που ξεχνάς που ποτέ δε θυμάσαι και σε άλλα κρεβάτια κοιμάσαι. Φτάνει πια, αποδείχτηκες σκάρτη την καρδιά που μου έδωσες πάρτη, άλλο χρόνο μαζί σου δε καίω σαν δε ντρέπεσαι, φύγε σου λέω.