Τη βροχή θα φέρει πάλι ο παράξενος καιρός κι εγώ πίσω απ’ το τζάμι με καιρό που ότι κι αν κάνει είσαι μέσα διαρκώς. Ο βοριάς θα φέρει πίσω όλα όσα μου ‘χες πει κι εγώ πίσω απ’ το τζάμι με καιρό που ότι κι αν κάνει είσαι πάντα μέσα εσύ. Να 'μουνα βροχή κι αγέρας και να ‘ρχόμουνα το βράδυ να σου φέρω αναμνήσεις όταν σου χτυπώ το τζάμι. Να 'μουν στάλα στο κορμί σου, να στεγνώσω στ’ άγγιγμα σου αφού δεν μπορώ να νιώσω τώρα πια την αγκαλιά σου. Σκοτεινιά θα έρθει πάλι, θα ‘μαι εγώ η μοναξιά, ώρες πίσω απ’ το τζάμι με καρδιά που ότι κι αν κάνει τη ματιά σου αναζητά. Ο βοριάς θα φέρει πίσω τις δικές μας τις στιγμές, μόνη τη βροχή θα βλέπω αφού εγώ τώρα δεν σ’ έχω να σου κλείσω τις πληγές. Να 'μουνα βροχή κι αγέρας και να ‘ρχόμουνα το βράδυ να σου φέρω αναμνήσεις όταν σου χτυπώ το τζάμι. Να 'μουν στάλα στο κορμί σου, να στεγνώσω στ’ άγγιγμα σου αφού δεν μπορώ να νιώσω τώρα πια την αγκαλιά σου.