Σαν το πλατάνι το διψασμένο που ξεψυχάει για νερό, στον χωρισμό μας αργοπεθαίνω. Δεν υπάρχει θλίψη που να μην την ξέρω και με κάνεις πάντα, πάντα να υποφέρω. Στέρεψε το δάκρυ απ’ τα δυο μου μάτια κι έχω μες στα στήθια μια καρδιά κομμάτια. Σαν την καλαμιά μες στην ερημιά που ξεψυχάει για νερό, στον χωρισμό μας αργοπεθαίνω. Σαν το ζητιάνο από αγάπη που ξεψυχάει για φιλί κι εγώ για σένα αργοπεθαίνω. Δεν υπάρχει θλίψη που να μην την ξέρω και με κάνεις πάντα, πάντα να υποφέρω. Στέρεψε το δάκρυ απ’ τα δυο μου μάτια κι έχω μες στα στήθια μια καρδιά κομμάτια. Σαν την καλαμιά μες στην ερημιά που ξεψυχάει για νερό, στον χωρισμό μας αργοπεθαίνω.