Ίσως να βλέπω ένα όνειρο κακό και οι αισθήσεις μου να στήσανε χορό και ψάχνω γρήγορα την έξοδο να βγω, να φύγω τώρα μακριά στης αμνησίας τα στενά. Σε μια γωνία πίσω τρέχω να κρυφτώ, πέφτουν τα σύννεφα απ’ τον ουρανό κι ημέρα κλαίει μες στο δειλινό και το φεγγάρι σκάει ψηλά σαν να του βάλανε φωτιά. Χάλασε φαίνεται για πάντα ο καιρός και σε παγόβουνο θα πέσω στο νερό. Και θα χυθώ σ’ έναν μεγάλο ωκεανό μήπως βρεθώ σ’ άλλη στεριά τόπο να βρω να με χωρά και με τα μαύρα μου γυαλιά μπαίνω στο πρώτο σινεμά. Ίσως να είναι πάλι το κέφι μου στραβό κι ίσια να τρέχει μπροστά μου ο γιαλός, γιατί ο ήλιος όμως έγινε εχθρός, γιατί το δάσος μου ξανάγινε καπνός, θέλω τη βαρυχειμωνιά να φέρνει χιόνια στα βουνά. Χάλασε φαίνεται για πάντα ο καιρός και σε παγόβουνο θα πέσω στο νερό. Και θα χυθώ σ’ έναν μεγάλο ωκεανό μήπως βρεθώ σ’ άλλη στεριά τόπο να βρω να με χωρά και με τα μαύρα μου γυαλιά μπαίνω στο πρώτο σινεμά.