Πάλι βρέθηκα σε δρόμους άδειους να γυρνώ κι ούτε που με νοιάζει που θα φτάσω. Ίσως να ‘ναι ο κόσμος λάθος, ίσως να ‘μαι εγώ ούτε αυτός αλλάζει, ούτε αλλάζω. Καρδιά μου δρόμους σκοτεινούς μην τους φοβάσαι, μην ακούς, είναι για όσους πονάνε. Ν’ αδειάσει απ’ τ’ άσχημα ο νους, περνάω δύσκολους καιρούς, τα φώτα δεν μου πάνε. Πάλι βρέθηκα σε δρόμους νύχτα να γυρνώ κι ούτε που με νοιάζει που θα πάω. Ίσως φταίει το πεπρωμένο, ίσως φταίω εγώ να πληρώνω και να μη μιλάω. Καρδιά μου δρόμους σκοτεινούς μην τους φοβάσαι, μην ακούς, είναι για όσους πονάνε. Ν’ αδειάσει απ’ τ’ άσχημα ο νους, περνάω δύσκολους καιρούς, τα φώτα δεν μου πάνε.