Σ' ένα απόμερο της Πλάκας ταβερνάκι μ' ένα φίλο νοσταλγώντας τα παλιά σαν αδειάζαμε το τρίτο ποτηράκι κάποιο δάκρυ απ' τα μάτια του κυλά Τη θλιμμένη του την όψη ενώ κοιτούσα τον παλιό τον πόνο ζήτησα να πει χαμογέλασε και μου 'πε αγαπούσα αλλά ας πιούμε, τ' όνειρό μου έχει χαθεί Ας πιούμε για μια αγάπη μου χαμένη ας πιούμε το κρασί της λησμονιάς η ανάμνηση να σβήσει πονεμένη την πίκρα μιας μεγάλης απονιάς