Οι φίλοι μου πουλιά που χουν πετάξει κι εσύ φωτιά που πέφτει να με κάψει Η νύχτα πάλι εσένανε ζητάει Μου λείπεις και δεν ξέρω που χεις πάει Ματώνει η καρδιά μου νύχτα μέρα Ευάλωτη στου έρωτα τη σφαίρα Και όταν πάει δώδεκα και κάτι Αρνούμαι η τρελή να κλείσω μάτι Δώδεκα και κάτι πατάω γκάζι Τίποτα στον κόσμο δε με τρομάζει Δώδεκα και κάτι και είμαι λιώμα Πονάω και σε θέλω ακόμα Μεσάνυχτα στους δρόμους τριγυρνάω Ρισκάρω και με κόκκινο περνάω Δεν έχει πλέον νόημα κανένα Εσύ αλλού κι εγώ χωρίς εσένα