Μα γιατί χωρίσατε ρε συ, αλήθεια νομίζω για έμπνευση και τώρα είσαι ευτυχισμένος, τι να σου πω παίζω καλύτερα όταν είμαι θλιμμένος. Με ρώτησαν χθες αν τα βρήκα μ’ εμένα τουλάχιστον πια δεν τα βάζω με κανένα. Βρήκα αυτό που μου ‘χει λείψει αυτή η ατέλειωτη συλλογική μας θλίψη. Όσο γενικά αναρωτιέμαι τόσο πιο πολύ στεναχωριέμαι, ψάχνω να βρω τι με πονάει ή αυτό που ψάχνω εμένανε ζητάει. Μα γιατί χωρίσατε ρε συ, αλήθεια νομίζω για έμπνευση και τώρα είσαι ευτυχισμένος, τι να σου πω παίζω καλύτερα όταν είμαι θλιμμένος. Με ρώτησα χθες άμα ξέρω να ζήσω έχω τόσα παπούτσια πουθενά να πατήσω. Κάπως με μάθανε και το ‘χω συνηθίσει να μη με καίει η καμένη μου φύση. Έχω αρχίσει σου λέω να ντρέπομαι για αυτά που δεν λέω μάλλον τα σκέφτομαι. Ο χρόνος μου πονάει το κεφάλι κάθε βράδυ γυρνάω με μια ίδια άλλη. Μα γιατί χωρίσατε ρε συ, αλήθεια νομίζω για έμπνευση και τώρα είσαι ευτυχισμένος, τι να σου πω παίζω καλύτερα όταν είμαι θλιμμένος.