Πού με πηγαίνει αυτό το φως, αλήθεια που με πάει; Μοιάζει να φεύγει προς τα εμπρός μα όλο πίσω γυρνάει Δρόμοι από χώμα κι ουρανό και θάλασσας αλμύρα πόσες γιατρέψατε πληγές, πόσα για μένα πήρα; Ήταν να φύγουμε μαζί όμως πηγαίνω μόνος. Ήταν ν’ ανοίξουμε πανιά μα δε μας πήρε ο χρόνος. Ήταν να φύγουμε μαζί όμως πηγαίνω μόνος. Μόνος παλεύω τον καιρό κι όπου με βγάλει ο δρόμος. Πετάει και τρέχει βιαστικό κι αυτό το καλοκαίρι, έρχεται προς το μέρος μας, κάνει πως δε μας ξέρει. Που μας πηγαίνει αυτό το φως αλήθεια που μας πάει; Μοιάζει να φεύγει προς τα εμπρός μα όλο πίσω γυρνάει. Ήταν να φύγουμε μαζί όμως πηγαίνω μόνος. Ήταν ν’ ανοίξουμε πανιά μα δε μας πήρε ο χρόνος. Ήταν να φύγουμε μαζί όμως πηγαίνω μόνος. Μόνος παλεύω τον καιρό κι όπου με βγάλει ο δρόμος.