Είσαι για μένα το τέλος και η αρχή. Πού να βρεθεί τέτοια αγάπη στη γη; Είμαι το σύννεφο κι είσαι η βροχή, είσαι για μένα το τέλος κι η αρχή. Ποιος θα μπορούσε να φέρει πίσω τα ποτάμια που κυλάνε, να σταματήσει τα πουλιά να μην πετάνε και να χωρίσει δυο ανθρώπους που αγαπάνε; Ποιος θα μπορούσε να σ’ αποκλείσει να ’σαι δικιά μου; Είσαι για μένα η ίδια η ζωή, είμαι ο άνεμος και είσαι η πνοή. Κι αν κάποιο δάκρυ καημούς εννοεί, θα ’μαι για σένα η ίδια η ζωή. Ποιος θα μπορούσε να φέρει πίσω τα ποτάμια που κυλάνε, να σταματήσει τα πουλιά να μην πετάνε και να χωρίσει δυο ανθρώπους που αγαπάνε; Ποιος θα μπορούσε να σ’ αποκλείσει να ’σαι δικιά μου;