Όταν γεννήθηκες, μπήκαν όλα σε μια σειρά στο ταραγμένο μέχρι τότε κεφάλι μου. Ένοιωσα άνθρωπος, μα και σαν μάγος στην πυρά και μονορούφι η ζωή έγινε ζάλη μου κι είπα το χαλί μου απ’ τα όνειρα να ξεταιριάξω, είπα ν’ αλλάξω ωραίο, σπουδαίο κι απρόσμενο, ένα ταξίδι στην ψυχούλα μου να τάξω. Και στο μυαλό μου το περιπλανώμενο μ’ αρχής γενόμενο της μοναξιάς τη γαλήνη και την αλήτικη ηδονή του ξεβολέματος άναψα πρώτος φωτιά, χωρίς να ξέρω τι θα γίνει. Εκεί ανάμεσα γκρεμού και ρέματος κι ανθρώπου θέλοντος καλοξεκίνησα στ’ ανθισμένα καλλιτεχνικά παρτέρια. Έκανα ό,τι ήθελα, έβρισα και μίλησα, έσπρωξα το στήθος μου πρώτος στα μαχαίρια. Ύστερα αντάμωσα χιλιάδες πράγματα, αλλά ωραία κι άλλα για φτύσιμο· γραφτήκαν τίτλοι με μεγάλα γράμματα, κάναν το γάμο με την παρακμή επίσημο. Γι’ αυτό όσα ακούσεις, φτιάξε την ιστορία σου και αν σε κερνάνε πίκρα ή χαρά, γράφτους, αγόρι μου, στ’ αρχίδια σου· μόνο το ένστικτό σου να παίρνεις σοβαρά. Να μη χαρίζεσαι κι όπου κι αν πας, να χαμογελάς μπροστά στις κουφάλες. Τις μικρές στιγμές ν’ αγαπάς και μακρυα απ’ τις μεγάλες αγκάλες. Έναν όρκο μονάχα δος μου βρες τα καλά και γερά κράτησέ τα κι αν με στριμώξουν στη γωνιά αυτή του κόσμου ό, τι κι αν γίνει "μην πετάξεις πετσέτα". Όλα αυτά θα μπορούσα να στα πω ιδιαιτέρως με πολλές αγάπες και λουλούδια. Ασ’ τα αυτά για όταν θα γίνω γέρος. Τώρα τραγούδια κάνω, θα σ’ τα λέω με τραγούδια. Εξάλλου, το τρελοκομείο αυτό που σου `τυχε πατέρας, κάθε φορά που αναπνέει, παρεξηγείται, αγαπιέται σαν θεός και μισιέται σαν τέρας. Σιγά, λοιπόν, ο τρελός μην εξηγείται. Εσύ κράτα τα όλα όπως είναι απλά κι αν θες να μάθεις το hip hop, να κοιτάς μέσα στα μάτια. Να θυμάσαι ότι η αρχή είναι χαμηλά και η ξεφτίλα είναι εικοσιτέσσερα καράτια. Αν θες να ζήσεις Low Bap, γίνε μαντέμι και δεν υπάρχει παράδειγμα κανένα. Γίνε το σφυρί και το καλέμι, σκάψε στα δύσκολα μακριά απ’ τα φθαρμένα. Να φωνάζεις σαν κάνουν ησυχία κι όταν τους βλέπεις να πετάν, πέσε κατάχαμα. Η ζωή δεν είναι πόλεμος ούτε μονομαχία· είναι στα πάντα το πιο μεγάλο ανάθεμα. Όμως, βάλ’ τα κάτω, ίσως κι εγώ βρωμάω χθες. Την είδα σήμερα πατέρας, συμβουλεύω και κρίνω, μα όλα αυτά που σου λέω πάρτα όπως θες, μπορεί και να `ναι όσα δεν μπόρεσα να γίνω.