Θυμήθηκα ξανά κάποιον που μου `χε πει αν συνηθίσεις την σιωπή σειρά μετά έχει η ντροπή κι αναρωτιέμαι ξανά πέρα πως θα τα βγάλω νιώθω μικρή φωνή σε ταξίδι μεγάλο που με φλερτάρει η κιθάρα και τα `χω κάνει μαντάρα κι όσο μοιάζει απλό τόσο μου μοιάζει κατάρα αν είναι όσα πω να ταξιδεύουν για πάντα πρέπει να μοιάζουν τραγούδι, μια άστεγη μπαλάντα. Στο δικό μας σπιτικό ίδια η χάση με τη φέξη γυμνή η ψυχή μου έτσι γουστάρω κι όσο αντέξει φρεσκοξεπλημένη αγάπη μου `χει στήσει καρτέρι δεν φοβάμαι μα λυπάμαι δεν της δίνω το χέρι. Προτιμώ να γυρίζω στο φεγγάρι και να λέω ευχαριστώ σε ένα μπουκάλι με αλκοόλ σαράντα τοις εκατό στην μοναξιά μου να φτιάχνω παραμύθια με κόσμο να ρίχνω ψίχουλα μη χάσω το δρόμο. Στην άστεγη μπαλάντα μας κανέναν δεν τρομάζει η φυγή στα πέτρινά τους χρόνια εμείς μαζεύαμε βροχή κανέναν πούστη ακόμα δεν κάναμε δώρο στο χώμα γι’ αυτό με κυνηγάει ένα βρόμικο στόμα. Σ’ αυτήν εδώ τη μπαλάντα οι ανάσες γίνονται ευχές και μαχαιριές οι ματιές κι αν δε σου μοιάζει χιπ χοπ σαν τα συνηθισμένα δεν με νοιάζει εδώ η κιθάρα ρε βαράει για μένα. Βαράει κι ο χρόνος παρέα, αλλά ποιος τον παίρνει σοβαρά στο φευγιό μας δεν τον βάζουμε ποτέ σε σειρά ένα μικρόφωνο φτάνει και μια κιθάρα περισσεύει απόψε τα άλλα η ψυχή μας μάλλον τα αποφεύγει. Κι εσύ μαλάκα που βιάστηκες να χαρείς μου έδωσες τόσο κουράγιο απ’ το Low Bap να το βρεις να `σαι καλά κι έτσι να βιάζεσαι πάντα κι εγώ θα σου στέλνω πάντα τα άσχημα μαντάτα. Την προηγούμενη φορά είπαμε να μην νοιαστεί κανείς αλλά νοιαστήκαν αρκετοί κόντρα της παρακμής γι’ αυτό για πάρτη τους τα λέμε όλα απόψε κι αν θες να αφήσεις κακό λιγάκι, κόψε. Η άστεγη μπαλάντα μας φοβάται πια τους τοίχους ξέφυγε απ’ τους ήχους, φίλιωσε με τους στίχους συνήθισε στο κρύο, βαρέθηκε τα αντίο έκρυψε το ρεφρέν της και μοιράστηκε στα δύο. Μας άφησε πολλά, ενώ είχε τάξει λίγα μας έδειξε πατρίδα μα έκανα πως δεν είδα έφυγε σαν γουλιά μα μου `χει αφήσει τ’ άρωμά της χάθηκε μακριά μα ακούω ακόμα την καρδιά της. Εγώ της είχα πει αν θέλει να μείνει στην ψυχή μου για πάντα μα εκείνη γέλασε μαζί μου μου `πε ευχαριστώ κι ένα όχι ευγενικά και πως ποτέ από φτωχούς δεν παίρνει δανεικά.