Χωρίσαμε
Μα για πες μου τι κερδίσαμε
Ούτε καν εμάς δεν πείσαμε
Πως δεν άξιζαν εκείνα
Όλα που ζήσαμε
Χωρίσαμε
Μα τον πόνο δε μετρήσαμε
Τις καρδιές μας δεν ρωτήσαμε
Που ένα όνειρο γκρεμίσαμε
Κι αφήσαμε
Μια ολόκληρη ζωή να πάει χαμένη
Και τώρα τι μας μένει
Μια αγάπη που πεθαίνει
Χωρίσαμε
Μα κι αν χώρια προχωρήσαμε
Τις καρδιές μας πίσω αφήσαμε
Και μ’ αυτές γίναμε ξένοι
Απλός, ανεπιτήδευτος αλλά ουσιαστικός στίχος, μιλάει κατευθείαν στην ψυχή. Η Ζαχά χέρι χέρι με την Κανελλίδου γύρισαν τα καλντερίμια των δυνατότερων συγκινήσεων και διηγήθηκαν τις ωραιότερες συναισθηματικές ιστορίες...