Έμπαζες τον μουσαφίρη απ’ το πίσω παραθύρι, και στ’ αμπελοχώραφά μου είχα κι άλλο νοικοκύρη. Η δική σου η γλωσσίτσα παραμύθια μού ’λεγε. Από δω και μπρος, κουκλίτσα, κούνια που σε κούναγε. Σ’ είχα σαν την πριγκηπέσα, μα εσύ δεν είχες μπέσα. Μ’ έκανες να μανταλώνω και ο κλέφτης να ’ναι μέσα. Μου ’θελες μουσαφιρλίκια λες κι εγώ κολλάω μπρίκια. Άντε τώρα στη μαμά σου να της πεις τα συγχαρίκια.