Η θάλασσα χαμογελάει με στόμα από αφρό και χείλια απ’ ουρανό, σαν σκοτεινό κορίτσι, που τον άνεμο σπάει πουλώντας το νερό των θαλασσών Η θάλασσα χαμογελάει έχει στόμα από αφρό και μάτια ουρανό σαν μητέρα που ένα δάκρυ σκορπάει και πικραίνει το νερό των θαλασσών Τι μας φέρνεις αγόρι..; Τι κυλάει στο αίμα σου ..; Σας φέρνω το νερό των θαλασσών... Τι φταίει μητέρα για τα μεγάλα σου δάκρυα..; Κλαίω το νερό των θαλασσών Πως γεννιέται η μεγάλη σου πίκρα..; Κύριε, πικραίνει το νερό των θαλασσών Πουλάω το νερό των θαλασσών Πουλάω το νερό των θαλασσών Η θάλασσα χαμογελάει... Πουλάω το νερό των θαλασσών