Άγια Μαρίνα και κυρά που ποκοιμίζεις τα μωρά ποκοίμησ’ το κορούδιν μου το πκιο γλυκύν τραούδιν μου Κι ύπνε που παίρνεις τα μωρά πάρε κι εμέναν τούτο Μικρόν μικρόν σου το `δωκα μεάλον φέρε μου το Επάρ’ το πέρα, γύρισ’ το και στράφου πίσω φέρ’ μου το Να δει τα δέντρη πως αθθούν και τα πουλιά πως κοιλαδούν Πως χαίρουνται, πως πέτουνται και πάσιν πέρα κι έρκουνται Να δει του Μάη τραντάφυλλα τ’ Αούστου μήλα κόκκινα Κι α Παναγία Δέσποινα που ποκοιμίζεις τα μωρά νάννι ναννά ναννούδκια του κι ύπνον εις τα μματούδκια του