Σε άλλο εσύ και σε άλλο εγώ καθόμαστε τραπέζι Κάτι παράξενα παιχνίδια η μοίρα που μας παίζει Και είναι άδικο πολύ και για τους δυο μια τέτοια αγάπη δυνατή μια τέτοια αγάπη δυνατή να σβήσει μες στο κρύο Εκατομμύρια φόρες κι αν προσπαθήσεις αυτό που ζήσαμε δε θα το ξαναζήσεις Εκατομμύρια φορές κι αν προσπαθήσεις όπως μ’ αγάπησες δε θα ξαναγαπήσεις Εκατομμύρια Αλλού εσύ κι αλλού εγώ κι η νύχτα προχωράει Κάτι στο όλο σκηνικό απόψε με πονάει Η ώρα έχει πάει τρεις Σκύβει και σε φιλάει Κάτι πονάει σαν μαχαιριά... Κάτι πονάει σαν μαχαιριά Κι η νύχτα σταματάει