Κάπου σε κάποιο μαγαζί ένα τραγούδι παίζει παλιό τραπεζομάντιλο σε αδειανό τραπέζι. Κοιτάζω το φουστάνι σου Πού `χει κι αυτό γεράσει εδώ μέσ’ τα προάστια ποιος θα με λογαριάσει. Κάποιος καημός που άναψε κι ο κόσμος σκοτεινιάζει σαν το τραγούδι το παλιό που κλαίει κι αναστενάζει.