Το καντήλι τρεμοσβήνει σε μια κάμαρα φτωχή και μια μάνα σιγολιώνει στο κρεβά , κρεβάτι μοναχή. Ξένοι πια την παραστέκουν για στερνή της συντροφιά. Έφαγε την κόρη αρρώστια και τον γιο, τον γιο η ξενιτιά. Έσβησε πια το καντήλι κι η μανούλα πάει μαζί. Μοναχή σ’ αυτό τον κόσμο τι το ή , το ήθελε να ζει.