Με τα μαντήλια και τους λοστούς μελανιασμένες βραχνές φώνες στις κρύες ταράτσες ανάβουν οι φωτιές καίνε τα στρώματα καίνε τις φυλακές. Μάνα... Μέσα στον άδειο τον πανικό η πολη κλειδωμένη ακούει κρυφά τον εαυτό της, τον άλλο της εαυτό το ματωμένο, το σκοτεινό, τον άλλο της εαυτό