Έκλαψα τόσο απ’ αυτό το χωρισμό κι είπα να δώσω ένα τέλος να πεθάνω μια και δεν έχω στη ζωή προορισμό ) χ2 για ποιον να ζήσω και αν θα ζήσω τι να κάνω ) Να `ξερες πόσο πόνεσα σ’ αυτήν, σ’ αυτήν εδώ την άκρη που με φιλιά μου στέγνωσες το τελευταί το τελευταίο δάκρυ Περνώ τις μέρες και τα βράδια μου τ’ αχνα και `χω για σύμβολο τα μαύρα τους σκοτάδια με τον αβάσταχτο της λύπης το βραχνά ) χ2 ζω σ’ ένα όνειρο τ’ ατέλειωτα τα βράδια ) Να `ξερες πόσο πόνεσα ...