Ενα αστέρι μακρινό λίγο φως απ’τη ματιά σου κι έχω τόσο ουρανό στην αγκαλιά σου Πέφτει η νύχτα σιωπηλά κι όπως γέρνω στο κορμί σου κλέβω λίγα σου φιλιά κι ορκίζομαι ξανά να ζω απ’τη ζωή σου Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά που είσαι για μένα δε θα ’σαι πια πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ να σταματήσω το χρόνο εδώ πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό μα πόσο σ’ αγαπώ Ολα γύρω μαγικά δυο καρδιές μαζί μεθάνε πίνοντας γουλιά γουλιά χρόνο ξεχνάνε Κι όπως είναι πια αργά δυο κουβέντες ψιθυρίζεις σ’αγαπάω μου λες απλά κι έτσι αφήνεις τον ύπνο να σε πάρει Πόσο φοβάμαι αν όλα αυτά που είσαι για μένα δε θα ’σαι πια πόσο φοβάμαι που δεν μπορώ να σταματήσω το χρόνο εδώ πόσο φοβάμαι το ξέρω είναι κουτό μα πόσο σ’ αγαπώ