Όπως ανοίγει ο ουρανός μπροστά σου και πλημμυρίζει με φως τα όνειρα σου μια ανεξήγητη κραυγή κι ένα σου δάκρυ λύσε κι εσύ το γρίφο της αγάπης Με γράμματα ευχές κι αφιερώσεις στοίχημα έβαζα πως δε θα με προδώσεις Με στελνεις, με στέλνεις με παρασέρνεις Με στελνεις, με στέλνεις στο πουθενά. Σου το `χα πει μείνε μαζί μου δεν μπορώ και μου χες πει μην με κρατάς Σου το `χα πει μην με προδώσεις μείνε εδώ και μού `χες πει δε μ’ αγαπάς Με στελνεις, με στέλνεις με παρασέρνεις Με στελνεις, με στέλνεις στο πουθενά.