Έτσι μικρό ήταν τ’ όνειρό μας. Μα τούτο τ’ όνειρο ήταν τ’ όνειρο όλων των πεινασμένων και των αδικημένων. Κι οι πεινασμένοι ήταν πολλοί κι οι αδικημένοι ήταν πολλοί και τ’ όνειρο μεγάλωνε σιγά σιγά. Μεγάλωνε πάντοτε το ίδιο στρογγυλό σαν το ψωμί και το ίδιο στρογγυλό και σαν τον ήλιο και το ίδιο στρογγυλό και σαν τη γη και το ίδιο στρογγυλό σαν τον ορίζοντα. Ετούτο τ’ όνειρο των πεινασμένων, τ’ όνειρο των αδικημένων όλου του κόσμου.