Οι δικοί μου ξένοι οι πιο μακρινοί είναι αυτοί που ζουν κοντά μου τους κοιτάζω, τους αγγίζω, τους μιλώ τους ανοίγω την καρδιά μου Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός μεσ’στην άγνωστη ψυχή του Ο καθένας στη δική του ξενιτιά πολεμάει για τη ζωή του Οι δικοί μου ξένοι είν’ οι αγαπημένοι Οι δικοί μου ανθρώποι ζούνε μακριά κι από μακριά αγαπάνε ’Ετσι μεγαλώνει ο κόσμος κι η καρδιά και θυμόμαστε όπου πάμε Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός κι αδελφή ψυχή γυρεύει και στα κρύσταλλα κομμάτια της καρδιάς την αλήθεια του λαξεύει Οι δικοί μου ανθρώποι της καρδιάς μου οι τόποι