Κάθε φίλος και γνωστός μας
αποφεύγει να μας βλέπει.
Ο παράνομος δεσμός μας
να τελειώνει πρέπει, πρέπει.
Μα πώς να γίνει, μα πώς να γίνει,
κι οι δυο μας προσπαθήσαμε.
Είν’ ο δεσμός μας σαν νικοτίνη
που την εσυνηθίσαμε.
Ούτε η συνείδησή μας,
ούτε ο κόσμος το επιτρέπει.
Η χαρά η αμαρτωλή μας
να τελειώνει πρέπει, πρέπει.
Μα πώς να γίνει, μα πώς να γίνει,
κι οι δυο μας προσπαθήσαμε.
Είν’ ο δεσμός μας σαν νικοτίνη
που την εσυνηθίσαμε.
Από τον κύκλο τραγουδιών "Νυχτώνει ξημερώνει" (1974) που συμπεριλαμβάνει 13 τραγούδια με μουσική του Λυκούργου Μαρκέα, ερμηνευμένα από τη Λίτσα Διαμάντη και τον Δημήτρη Κοντολάζο.