Με το ένα το τσιγάρο ανάβω τ’ άλλο και το ποτήρι το γεμίζω με πιοτό ξαγρυπνάω με παράπονο μεγάλο και μια απάντηση που έφυγες ζητώ. Άδειες φεύγουνε οι νύχτες κι η δική μου η ζωή, για μοναχικούς ξενύχτες δεν τελειώνουν οι καημοί. Με τραγούδια σε ζητώ απελπισμένα για ν’ ακούσεις και να `ρθεις κάποια βραδιά νυχτοπούλια από αγάπη πληγωμένα υπάρχουν κι άλλα σαν κι εμένανε πολλά. Άδειες φεύγουνε οι νύχτες κι η δική μου η ζωή, για μοναχικούς ξενύχτες δεν τελειώνουν οι καημοί.