Επισκέπτη μου τι θέλεις τέτοια ώρα και την πόρτα μου χτυπάς στα σκοτεινά; Αν σ’ έχει στείλει εκείνη που `χει φύγει δεν μπορώ να τη δω ποτέ ξανά. Με τι πρόσωπο ζητάει να μ’ αντικρίσει; Με τι πρόσωπο συγγνώμη θα μου πει; Αχ, τώρα πια δικάστηκε να ζήσει μοναχή βουτηγμένη στη ντροπή. Και να το `θελα να γύριζε σε μένα το φιλότιμο θα μου το αρνηθεί. Πώς να φιλήσω δυο χείλη προδομένα, που να βρω την καρδιά και την ψυχή; Με τι πρόσωπο ζητάει να μ’ αντικρίσει; Με τι πρόσωπο συγγνώμη θα μου πει; Αχ, τώρα πια δικάστηκε να ζήσει μοναχή βουτηγμένη στη ντροπή.