Εκεί που σμίγει η δύση κι η ανατολή σε βρήκα μόνη σαν πεντάρφανο πουλί κι εγώ που ξέρω απ’ ορφανιά κι από ανθρώπων απονιά μαζί σου μοίρασα ψωμάκι και γωνιά Τώρα μόνος μου τα λέω στης ζωής μου το δειλινό ήσουν όνειρο ωραίο μα δεν ήσουν αληθινό τώρα μόνος μου τα λέω στης ζωής μου το δειλινό ήσουν όνειρο ωραίο αχ να `σουν κι αληθινό Εκεί που σμίγει ο κεραυνός με τη βροχή βρήκα την ανεμοδαρμένη σου ψυχή κι εγώ που ξέρω από βοριά από καημό κι ανημποριά μαζί σου μοίρασα τη δόλια μου καρδιά Τώρα μόνος μου τα λέω στης ζωής μου το δειλινό ήσουν όνειρο ωραίο μα δεν ήσουν αληθινό τώρα μόνος μου τα λέω στης ζωής μου το δειλινό ήσουν όνειρο ωραίο αχ να `σουν κι αληθινό