Παπαδόπουλος: Άνοιξε απόψε την καρδιά σου να διαβάσω κάθε μυστικό και από τα λίγα πράγματά σου δώσε μου το πιο προσωπικό. Δήμου: Πάρ’ το κι ας κρατάω χαρακτήρα κι ας μην το μοιράζομαι ποτέ είναι στο τζαμάκι του νιπτήρα μέσα στο ποτήρι το ριγέ. Ρεφρέν: Πάρε, πασά μου, την οδοντόβουρτσά μου δώσ’ μου κι εσύ τη μοναξιά σου τη μισή κι ας ορκιστούμε πως θα μοιραστούμε θα μοιραστούμε την υπόλοιπή μας τη ζωή. Παπαδόπουλος: Είσαι απ’ αυτές που την καρδιά τους εύκολα τη δίνουν δυστυχώς μόνο που την οδοντόβουρτσά τους δεν τήνε δανείζουν κανενός. Δήμου: Είσ’ ένα παιδί που του αξίζουν των παραμυθιών οι θησαυροί όμως τα ματάκια σου δακρύζουν για μια οδοντόβουρτσα σκληρή. Ρεφρέν: Πάρε, πασά μου, την οδοντόβουρτσά μου δώσ’ μου κι εσύ τη μοναξιά σου τη μισή κι ας ορκιστούμε πως θα μοιραστούμε θα μοιραστούμε την υπόλοιπή μας τη ζωή.