Είναι η ώρα περασμένη κι η βραδιά σκοτεινιασμένη. Έχει ο ουρανός μαυρίσει και η μπόρα δε θ’ αργήσει. Αστραπές τη νύχτα σκίζουν κι οι βροντές με φοβερίζουν. Με τη μπόρα θα μαλώσω, μα θα `ρθω να σ’ ανταμώσω. Να προσέξεις τη ματιά μου, να διαβάσεις την καρδιά μου, για να δεις το πώς πεθαίνει μια ψυχή τυραννισμένη.