Ένα χρυσόψαρο μέσα στη γυάλα και μια γατούλα μούρλια θηλυκό, πρασινομάτα και κοκκινομάλλα αρχίσαν ένα παιχνιδάκι ερωτικό. Η γάτα λέει: Για δες το κοροϊδάκι, με πίστεψε ότι εγώ το αγαπώ. Μα λέει και το κουτό χρυσοψαράκι: Τι κούνια που σε κούναγε, πω πω πω πω! Κι αν σ’ αγαπώ δε θα σου το πω, το `χω για κακό να μην έχω μυστικό. Κι αν σ’ αγαπώ, δε θα σ’ αγαπώ αν θα σου πω ό,τι έχω μυστικό. Μα παίξε παίξε το ίδιο παιχνιδάκι νιώθει η γατούλα έρωτα κρυφό και γίνηκε αυτή το κοροϊδάκι κι ατσίδα έγινε το ψάρι το χρυσό. Αυτά τα λέει ένα τραγουδάκι που τραγουδιέται σ’ εύθυμο σκοπό, αντί να φάει η γάτα το ψαράκι το ψάρι τρώει τη γατούλα που αγαπώ. Κι αν σ’ αγαπώ, δε θα σ’ αγαπώ αν θα σου πω ό,τι έχω μυστικό.