Εσύ που ξέρεις τα πολλά
κι ο νους σου κατεβάζει
το κάθε της ματόφυλλο
πόσο μετάξι βγάζει;
Και συ που ρίχνεις τα χαρτιά
και ριζικά διαβάζεις
πόσα βενέτικα φλουριά
απ’ τα μαλλιά της βγάζεις;
Και συ που πίνεις τον καφέ
και βλέπεις το φλυτζάνι
πόσο ζυγίζει ο στεναγμός
που πάει να με πεθάνει;
Ο 2ος στιχος ειναι το ρεφρεν.
Υπαρχει ομως και αλλος στιχος-μετα το ρεφρεν που λεει :
''Eσυ που ξερεις να μετρας
του ηλιου τα καρατια
ποσα διαμαντια λαμπουνε
μες στ' ακριβα της ματια;''
ΠΕΤΡΟΣ ΒΑΓΙΟΠΟΥΛΟΣ