Η ωραία Αδριάνα στο παγκάκι της τραγουδάει με μαντολίνο το μεράκι της. Χίλια χρώματα απλώνει μες στα λόγια της το παγώνι που μπερδεύεται στα πόδια της. Η ωραία Αδριάνα στο παγκάκι της τραγουδάει με μαντολίνο το μεράκι της. Βγάζει ο ήλιος χελιδόνια απ’ το καπέλο του κι αυτή βγάνει ζωγραφιές από το γέλιο του, η ωραία Αδριάνα στο παγκάκι της καθώς λέει στο μαντολίνο το μεράκι της. Η ωραία Αδριάνα τώρα πέρασε, κάποια κάμαρη θλιμμένη την εγέρασε. Σε μι’ ατέλειωτη θα λάμπει, όμως, άνοιξη, ζωγραφιά απ’ της καρδιάς σου την κατάνυξη. Η ωραία Αδριάνα τώρα πέρασε, κάποια κάμαρη θλιμμένη την εγέρασε.