Άφησες μόνο το χαμόγελό σου
και χάθηκες στο βάθος,
είναι η ψυχή μου νύχτα πολική
και η ζωή μου λάθος.
Είναι σκληρό και πες μου πώς ν’ αντέξω
μια τέτοια απουσία,
σε ψάχνω τώρα μες στο παρελθόν
χαμένη ευκαιρία.
Κι όλο μεγαλώνω
κι η ζωή σκληρά αλλάζει,
με κοιτάζει πονηρά
με σκέρτσο και με νάζι.
Η νύχτα λέει το παράπονό της
κι εγώ τη σιγοντάρω,
με παίρνει μέσα στον τρελό ρυθμό της
και με κερνάει τσιγάρο.
Γυρίζω άσκοπα στη λεωφόρο,
παντού διαφημίσεις.
Θα σου πληρώνω της καρδιάς τον φόρο
αν θα ξαναγυρίσεις.
Κι όλο μεγαλώνω
κι η ζωή σκληρά αλλάζει,
με κοιτάζει πονηρά
με σκέρτσο και με νάζι.
Έχω την εντύπωση πως στο ρεφραίν λέει: Κι όλο μεγαλώνω και η ζωη σκληρά αλλάζει... Το άκουσα πάνω από 100 φορές και όλο αυτό βγάζω.
Φιλικά πάντα. ::smile.::