Ναύτης βγήκε στη στεριά για περιπολία μάνα μου, αναστέναξε όλη η παραλία τέλειωσε η περίπολος κι ήρθε το ναυτάκι κι έριχνε στη θάλασσα μαύρο βοτσαλάκι. Ναύτης βγήκε στη στεριά και μπροστά μου βγαίνει Κύριε των δυνάμεων, τι χρωστώ η καημένη; Μου `πε δυο γλυκόλογα, θέλει να κεράσει μια βανίλια παγωτό και γλυκό κεράσι. Ναύτης βγήκε στη στεριά και φοράει τ’ άσπρα γέμισε το σπίτι μου κι η καρδιά μου μ’ άστρα βγήκαμε κι ενθύμιο μια φωτογραφία στο Χατζηκυριάκειο μέσα στην πλατεία. Ναύτης βγήκε στη στεριά μ’ άδεια τρεις ημέρες παραγνωριστήκαμε κι άρχισε φοβέρες μου `κανε και μια σκηνή μες στην παραλία μην κοιτάζω γύρω μου σαν περιπολία.