Δυο χρόνια με τραβούσανε τα πονηρά σου μάτια πού μ’ έχανες πού μ’ έβρισκες στους δρόμους στα σοκάκια. Τον πρώτο χρόνο μου `λεγες πως θα μ’ ακολουθήσεις παλάτια για να χτίσω `γω χρυσή ζωή να ζήσεις. Μα τώρα σε κατάλαβα βρε πονηρή μικρούλα αφού σχολάσαν τα λεφτά που `χα μες στη σακούλα. Να ξέρεις βρε μικρούλα μου αν δε σε αποκτήσω στα ταβερνεία θα τριγυρνώ για να σε λησμονήσω.