Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο κι ένας μπάτσος δίπλα μου κατουράει σε δέντρο· και συγχρόνως με ρωτάει από που ‘σαι και που πας; γιατί χαμογελάς Κι αφού τον τινάζει ελαφρά έρχεται στο ένα μέτρο, δείχνει στην κάμερα να ζουμάρει κέντρο· παίρνει πόζα και ρωτάει από πού ‘σαι και που πας, γιατί χαμογελάς Γιατί έτσι – έτσι γουστάρω, κάτω απ’ του νόμου το μάτι στέκομαι και ποζάρω, χαμογελάω – χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλιώς ρουφιάνε θα μου σαλέψει. Μπήκες στο σπίτι μου και στη δουλειά μου, στο σχολειό, στο κρεβάτι μου και στη κοιλιά μου, στα όνειρα μου – ξέρεις τι αγοράζω και τι πουλάω μη με ρωτάς, λοιπόν, γιατί χαμογελάω. Γιατί έτσι – απλά γουστάρω· στα σοβαρά δε πρόκειται ποτέ μου να σε πάρω. Θα σπάω πλάκα με τη μεγάλη σου ανασφάλεια, όσο μαλάκα θα με κλειδώνεις για ασφάλεια προς την κοινωνία την αγνή μη διαφθείρω, θα με κυκλώνεις με χίλια μάτια γύρω να ζαλίζομαι και κουρασμένος να σου αφήνομαι. Ρουφιάνε, πνίγομαι – γελάω, γιατί θίγομαι. Εντάξει, ποτέ δεν ένοιωσα ελεύθερος· ακόμα και σ’ αυτό έρχεσαι δεύτερος. Πρώτα με στρίμωχνε η λογική μου, όμως τα βρίσκαμε ήταν δική μου. Εσύ από ποιο χρονοντούλαπο ξεφύτρωσες, γιατί μ’ ανέβηκες στην πλάτη και με κύρτωσες, θαρρείς μέ γλίτωσες – θα στο φυλάω, θα σε τρελάνω θα σου χαμογελάω. Κάμερα στραμμένη πάνω μου στης πόλης το κέντρο κι ένας μπάτσος μου ‘ρχεται στο ένα μέτρο παίρνει πόζα και ρωτάει από που ‘σαι και που πας; γιατί χαμογελάς; Στο ‘πα και πριν – γιατί έτσι γουστάρω, φτιάχνω χαμόγελο στη φάτσα μου και σου ποζάρω. Γράψε με βίντεο να με κολλήσεις στο τοίχο· κι αν είναι λίγα τα πειστήρια και θέλεις και ήχο, στήσε αυτί όταν χτυπήσει το κινητό μου – έτσι θα ξέρεις το κάθε μυστικό μου. Έχω και στον σκληρό μου δίσκο κάτι αρχεία, μ’ αν μπεις στο σπίτι μας, κάνε λιγάκι ησυχία. Έχω ένα σκύλο που χιμάει στους ρουφιάνους μόνο· μου ‘φερε παρτάλια έναν πριν από κάνα χρόνο κι εκείνος δε μου γέλαγε – ακόμα τον ράβουν. Πες τους να ’ρθουν γελαστοί, λοιπόν, να με συλλάβουν ξέρεις εκείνοι που τρελαίνονται για τους μικρομπελάδες που όσοι δε ‘γιναν μπάτσοι είναι σεκιουριτάδες· εκτός κι αν αναλάβουνε που λες οι ειδικοί κι έρθουν κατάσκοποι ψυχροπολεμικοί. Ω! ρε, γλέντια για ένα χαμόγελο μου μπορεί και να τρυπώσετε και μέσα στ’ όνειρό μου. Κι αν με χαλάσετε και δε χαμογελάω θα βγάζω τον ανίκητο και θα σας κατουράω.